Feeds:
Άρθρα
Σχόλια

Αρχείο για Οκτωβρίου, 2007

[μαζί με όλες τις λάθος συναντήσεις] Είναι όλα όσα σε αλλάζουν

Σηκώθηκε από το πάτωμα του τρένου στηριζόμενος στις θέσεις του βαγονιού. Κοίταξε το μακρυμάλλη που είχε αράξει απέναντι στις δικές τους θέσεις και μ’ένα ηλίθιο χαμόγελο παρατηρούσε ό,τι γινόταν. Με το ίδιο ηλίθιο χαμόγελο ευχαρίστησης που θα είχε ο οποιοσδήποτε βλέποντας το τελευταίο ανεγκέφαλο Αμερικάνικο blockbuster έχοντας μόνη του έννοια το ότι δεν [...]

Read Full Post »

[αλλά είναι πάντα εκεί] Μαζί με όλες τις λάθος συναντήσεις

Στην κατσαρόλα έβραζε κάτι απροσδιόριστο και η γυναίκα με την ποδιά και την ξινισμένη φάτσα το ανακάτευε μηχανικά, χωρίς να το κοιτάζει. Σαν να το σιχαινόταν.
“Κοίτα να δεις πως έχουν τα πράγματα… πρώτα απ’ όλα δε γουστάρω φασαρίες. Δε με νοιάζει τι σου έχει τάξει ο αδερφός μου. Τώρα στο σπίτι μένω εγώ. Αν έχεις [...]

Read Full Post »

[τώρα τη βλέπεις και τώρα όχι] Αλλά είναι πάντα εκεί

Η νύχτα ήταν στις τελευταίες της ώρες. Κοιτούσε το ταβάνι, προσπαθώντας να φέρει μπροστά του πιθανά σενάρια για το επόμενο βράδυ. Την άκουσε να ανακατεύεται δίπλα του.
- Ξύπνιος είσαι;
- Ναι.
- Γιατί;
- Δεν έχω ύπνο.
- Σκέφτεσαι για αύριο;
- Σκέφτομαι διάφορα.
- Πες μου.
- Δε χρειάζεται ρε συ, άστο.
- Έλα, εντάξει, ξύπνια είμαι κι εγώ.
- Κοιμήσου.
- [...]

Read Full Post »

[η κρυψώνα της φυγής] Τώρα τη βλέπεις και τώρα όχι

Το τρένο σταμάτησε και ανέβηκαν αμίλητοι. Πέρασαν μέσα από τα μισοφωτισμένα βαγόνια σαν υπνωτισμένοι. Εκείνη εντόπισε πρώτη τη θέση της. Αντίθετα στη φορά του τρένου αλλά -ευτυχώς- δίπλα στο παράθυρο. Τουλάχιστον θα είχε κάτι άλλο να κοιτάζει, γιατί η δική του θέση ήταν η ακριβώς απέναντι.
“Αν σε πειράζει να κάθεσαι ανάποδα.. μπορούμε ν’ αλλάξουμε” της [...]

Read Full Post »

[σκοτεινή σαν τη νύχτα] Η κρυψώνα της φυγής

Δέκα χρόνια.
Μία νύχτα και μία λάθος λέξη άλλαξαν τη ζωή του. Αυτό που λένε για μία πεταλούδα που αποφασίζει να αλλάξει λουλούδι στην Κίνα και σηκώνεται κύμα στη Βραζιλία; Αυτό ακριβώς. Το μόνο που ήθελε ήταν να βρει εκείνη την πεταλούδα και να τη λιώσει. Όσο όμορφη κι αν ήταν, όσο [...]

Read Full Post »

[η μαγεία των ξένων] Σκοτεινή σαν τη νύχτα

“I guess it was the beatings made me wise/ but I’m not about to give thanks or apolog-”
Μ’ ένα απότομο σπρώξιμο στην πλάτη, έπεσε μπροστά. Πριν προλάβει να ξαναβρεί την ισορροπία και την ψυχραιμία του, δυο χέρια του τράβηξαν τ’ ακουστικά με δύναμη. Πόνεσε.
“Πας καλά ρε;”
Ένας ξέπνοος ψίθυρος που βρώμαγε τσιγάρο μπούκωσε τα ρουθούνια του [...]

Read Full Post »